fazla söze gerek yok,ya da süslü betimlemelere,farklı hikayelere,sürekli konuşmaya da..yaşıyoruz işte,gayet kaba bir biçimde.herkesin kolu bacağı birbirine çarpa çarpa. sanki dünya kayıyormuş da herkes payına düşmesi gereken rol icabı,birilerinin yakasından paçasından tutma çekiştirme derdinde gibi bir şey işte.velhasıl doğru bir gerçek var,herkes hareket ediyor.herkes kımıl kımıl oynamakta ve,herkes bir diğerini yanında istiyor,yanlış anlaşılmasın bu ilkel bir sürü ,yandaş psikolojisinden başka bir şey kesinlikle değil.kimse tek başına gerçekleştirdiği dalgalanmadan memnun değil gibi gözüküyor.su üstündeki kabarcıklar gibi,birleşmeseler olmayacakmış gibi.sanki tek başına işlense suçlar en azından daha elit ve estetik gözükmezmiş gibi.seri katiller boşuna bu kadar nam salmıyor,onların tek ortağı öldürdükleri.kısa bir birliktelik ardından ortaklarıyla yollarını ayırmayı biliyorlar. yeterince haklı bir sebep.herkes farkedilmek ister.ama bu aciz insanlar,sürekli birbirine ihtiyaç halinde suç işlemekte.bir suçtan ziyade doğum gününde mum üflemek gibi bir hal almış birliktelik.nedenini herkes unutmuş,ve öylece yapılagelmiş.suç insanları birleştiriyosa,bari asil bir suç birleştirse şimdi daha ihtişamlı bir oyun izliyor olurduk.ancak malesef,her zamanki gibi herkes yine basitçe kimsaının tuutğuna tutunmakta.herkes kendi suyunda yüzse,yüzemeyen boğulsa ve ya yüzebileni dahi köek balığı yese daha çekilir bir hayatımız mümkün gözükebilirdi.
***
pekala uzun süredir fotoğraf çekmediğime göre galerimi ziyaret eden siz sevgili ziyaretçiye şu nadide şarkı sözlerini yazmak isterdim ancak merak eden arasın bulsun diyerek hem yer tasarrufu hem de gıcıklığı bir arada yapıyorum.bir türlü etkisinden çıkamadığım the doors ve şarkıları the crystal ship...bu şarkıyı dinledikçe romantik bir yaklaşımı benimsiyorum ister istemez,bakalım ilerde çektiğim fotolara da yansıyacak mı hepberaber göreceğiz.evet.